Ik moet je eerlijk bekennen:
Ik ga niet meer de deur uit zonder een muts en twee supercharmante (*ahum*), hele dikke wanten.
Als ik thuis kom is het eerste wat ik doe naar boven rennen om de verwarming op mijn kamer aan te zetten.
Stiekem hoop ik op een Elfstedentocht maar ik heb zelf nog niet eens geprobeerd om op de sloot voor ons huis te staan.
Ik heb de afgelopen weken alleen maar mijn Timberlands aan gehad met uitzondering van één dag (o, wat had ik daar spijt van!).
Mijn behoefte aan chocolademelk wordt steeds groter, al kom ik er telkens weer achter dat ik die eeuwige velletjes toch niet zo hoef.
Elke ochtend als ik op school aankom sta ik keihard te klagen over ijskoude duimen en benen.
Ik vrees het ergste... Ik lijd aan het keikoudewintersyndroom net als half Nederland. Nederland is namelijk gewoon niet aan deze kou gewend. Hooguit twee of drie (als we "geluk" hebben) weken is het zo koud in Nederland.
Gelijk de eerste dag dat het sneeuwt, is de NS van slag. (Onzin volgens alle Noorse kinderen in de 7days: Je bint toch gewoon sneeuwschuivers vast aan de voorkant?) En NS van slag betekent blijkbaar heel Nederland van slag. Iedereen gaat op eens met de auto i.p.v. met de fiets. Ik kon namelijk twee weken terug gewoon op mijn gemakje alle auto's inhalen.
Maar vat het niet slecht op, ik vind die kou hartstikke leuk! Nou ja... de bijwerkingen vind ik hartstikke leuk. Schaatsen op natuurijs en sneeuwpoppen maken (ik voel me voor even weer een klein kind)? Ik ben erbij!
Wat vind jij? Schaatsen of lekker binnen zitten met hete chocolademelk?
BeHappy